شهر دل

 

سالها با بی خیالی زیستم         

                                                بی حساب و لا ابالی زیستم

سالها با خاطرات ِ کودکی    

                                               دور از چشم ِ    اهالی زیستم

سر پناهی ساختم در باورم    

                                                واندر آن برزخ مثالی زیستم

راست قامت ایستادم سالها     

                                               گرچه در ظاهر هلالی زیستم

کردم از باغ شقایق ها فرار      

                                               در کویرِ  خشکسالی  زیستم

شهر ِ دل زیبایی چندان نداشت   

                                                 مدتی در آن حوالی زیستم

فکر می کردم پرم از زندگی  

                                              تازه فهمیدم که خالی زیستم

 

                                   ( 1370 )